Poezja

Archiwum: listopad 2010

52308_polna_droga_zima_slonce.jpg

Daje się we znaki.

    Rozkopały Aniołki zbyt wielką pierzynkę. Zasypało drogi, drzewa ubrało w pelerynkę. Aleje spalin ciągną się hen bieli panoramą. Stłuczki nerwami zszarpane marną reklamą.   Stójka z kołnierza, głowa wtulona w ramiona. Kto za mnie drogę do pracy dzisiaj pokona? Dzieci się cieszą sanki szykują, a śnieg prószy. Mróz łyżwy wyciągnie i uszczypnie w uszy.   I znów zaskoczyła tak dawn... czytaj dalej

tapety-12.jpg

Dni radości.

  Zapowiadana przyszła i zagościła. Bielą dachy, pola i ulice zabarwiła. Kolejka aut oponami nie maleje. Mróz malutki, jeszcze nie szaleje.   Czas Mikołaja i prezentów worki. Lepiony bałwan sprawia humorki. Światełka w ciemności zaświeciły. Przyjdzie dzień Boski życia tak miły.   Kolorami zabłyśnie pokój domu. Życzeń z serca nie braknie nikomu. Pod obrusem gościnne siano zawita. ... czytaj dalej

komentarze: 3

Muzyka.

  Od zarania dziejów od świtu do zmroku. Przyjacielem nam jest, dotrzymuje kroku. Nocą tętni  parkietem nie tylko w karnawale. Nogi  i serca podskakują radując się stale.   Kiedy smutek i samotność Cię dogoni. Włącz i zaśpiewaj z nutkami na dłoni. Kierownica rozśpiewana czas Nam umila. Podróż szybciutko mija i widoków chwila.   Praca o ile pozwoli muzyką ciszę zapełni. Kawiarni ro... czytaj dalej

komentarze: 3

Kropelka.

  Taka mała a tyle smutku poczyniła.                          Kropelka spadając w środek serca. Spotkanie i ławkę w parku wyśniła. Ławka pusta, czekanie dziurę wywierca.   Wieczór ciepły maciejką zaprasza. Wonią wabi do spacerów rozmowy. Gdzie  się podziała miłość Wasza? Szuka wśród gwiazd swojej  połowy.   Noc minęła bezpowrotnie w ciszy. Czekaniem otulona, słońcem  uśpiona. Woł... czytaj dalej

komentarze: 3

Laptop.

 Abecadło z klawiatury przed monitor spadło. Efekt nerwów dopełniony, spokojem przysiadło. Co teraz? Jak klikać po necie? Jak rozwiane literki. Chyba łyknę  setkę, a potem resztę butelki.   Rano otworzyłem  oczy, pozamiatałem rozsypane. Leczę  suchoty  wodą  i procentami malowane. Czas dopełnić dzieła kolej na monitora blaski. Młotek w ruch, kłębek nerwów i drażliwe wrzaski.   Odpłynę... czytaj dalej

komentarze: 4
4_pory_roku_188.jpg

Zielona kraina.

  Zielonej krainy nie szukajmy w dalekim Edenie. Ona w Nas jak serca miłość i w oczach płomienie. Nie czekajmy wiosny by stąpać po krainie zielonej. Ona czasem splecionych rąk i radości upragnionej.   Szanuj Jej walory całą duszą, kolory życia smakuj. Nad kropelką łezki i smutku, parasol ciepła rozpakuj. Otul ramieniem, co trąci uściskiem przyjaciela. Uśmiechem Ją witaj jakby zawsze ... czytaj dalej

komentarze: 2

50 z plusem.

Czasu tyle upłynęło zegar dalej tyka. A może dopiero,  zdrówko  już utyka. Lusterko nie kłamie zmarszczki maluje. Pragnienie żywe młodzież naśladuje.   Serce owiane powagą wnuki kołysze. Hałas skrywany zamykany w cisze. Praca trąciła perfekcją mistrza moce. Wspomnień toń na wietrze łopocze.   Nawet miłość życia królowa co tak płonie. Wciąż tak żywa mgłą zasnuwa skronie. Nocą splecio... czytaj dalej

Kiedy.

                   Kiedy. Kiedy rankiem otwieram oczy. Promyk słoneczka taki uroczy. Sen wkładam na dno komody. Po małej czarnej czuję się młody.    Kiedy krople o parapet dzwonią. Poduszka błogą pozostaje wonią. Alarm komórki znów spokój głuszy. Kołdra ciepłem okrywa po uszy.   Kiedy brak smutku, zmartwień i łez. Nastroje w sercu jak kolorów bez. Uśmiech dookoła promieniuje. Rado... czytaj dalej

komentarze: 4
1227002483rozstanie-20informatyka-1.jpg

Żegnaj.

             Żegnaj to smutne słowa, serca żal i duszy połowa. Żegnaj to igły ukłucia, to wspomnień uczucia.   Żegnaj to rozwiany pył, z miłości pozostał dym. Żegnaj to cierpień skrycie, nie zniknie z blaskiem o świcie.   Żegnaj to odnowa życia, najczęściej singla bycie. Żegnaj to cierpienie dzieci, rodziny słonce nie świeci.                        Amadeusz ze Śląska.... czytaj dalej

komentarze: 1

Pociąg – stacje życia.

    Stacja początkowa to matki ramiona. Druga stacja to w kościele nadane imiona. Do trzeciej stacji bieg dni drzewami migocze. Właśnie na tej konduktor edukacje rozpocznie.   Kolejne stacje mniejsze latem przeplatane. Aż na stacji lat pięknych pociąg przystanie. Czwarta po matury i dyplomy tak potrzebne. Na piątej bilet dorosłości i radości pochlebne.   Mgr przed nazwiskiem, szóste... czytaj dalej