Poezja

Cudowna wiosna.

wiosna2_460 

 Sekret z jej oczu łzą spłynął,

w kącikach ust wyszeptał

marzenia w sercu zapisane,

kokardką związane od wielu lat.

Ale tej wiosny odeszła samotność,

szarość dni kwiaty w tęczę splotły,

zawirowała  nurtem moc szczęścia.

Ukołysała nutą, do tańca zaprosiła.

Świat padł do stóp w tulącej dłoni,

w bezkresnej dali na zawsze razem.

 

                                    Amadeusz ze Śląska.